Cantharis annularis – gatunek chrząszcza wielożernego z rodziny omomiłkowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1836 roku przez Édouarda Ménétriesa.

Chrząszcz o ciele długości od 11 do 18 mm. Głowa jest pomarańczowa z czarnym tyłem. Przedplecze jest szerokie, zazwyczaj szersze od pokryw mierzonych w barkach, rzadko nieznacznie od nich węższe. Barwę ma pomarańczową, zwykle z dwiema poprzecznymi, czarnymi plamkami pośrodku, często połączonymi, rzadko jednobarwne. Boczne brzegi przedplecza płynnie przechodzą w szeroko-łukowaty brzeg przedni – brak jest przednich kątów. Pokrywy mają czarne ubarwienie i jednorodne owłosienie. Odnóża przedniej pary są żółtobrązowe, czasem tylko z tylnymi krawędziami ud i zewnętrznymi stronami stóp czarnobrązowo zaciemnionymi. Odnóża pozostałych par są czarne z mniej lub bardziej żółtobrązowo rozjaśnionymi kolanami i nasadami goleni, a niekiedy także z rozjaśnionymi stopami i jasną plamką pośrodku uda. Genitalia samca cechują się pozbawionym tarczki grzbietowej edeagusem i przyrośniętymi do prącia, na szczycie kanciasto zakrzywionymi i zaostrzonymi laterofizami.

Owad palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Danii, Czech, Słowacji, Ukrainy, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji i europejskiej części Rosji. W Azji podawany jest z Syberii Wschodniej i Zachodniej, Kazachstanu, anatolijskiej części Turcji, Iranu i Mongolii.