Trioxys is een geslacht van parasitoïde insecten uit de familie van de schildwespen (Braconidae), onderfamilie Aphidiinae. Het zijn kleine vliesvleugelige insecten waarvan de larven parasiteren in bladluizen, die ze geleidelijk van binnenuit opeten, waarna ze verpoppen en uitvliegen. Vanwege dit gedrag zijn sommige soorten bruikbaar bij de biologische bestrijding van in de land- en tuinbouw schadelijke bladluizen.

De wetenschappelijke naam Trioxys werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Alexander Henry Haliday in 1833. Haliday beschreef Trioxys aanvankelijk als een ondergeslacht van Aphidius. Als soorten noemde hij Aphidius Trioxys auctus, A.T. pallidus, A.T. Angelicae, A.T. Centaureae, A.T. Aceris (=ongerechtvaardigd nomen novum voor Aphidius cirsii Curtis, 1831), A.T. Heraclei, A.T. letifer, A.T. minutus en A.T. brevicornis. In dezelfde publicatie beschreef Haliday nog de volgende ondergeslachten van Aphidius: Ephedrus, Trionyx (later veranderd in Toxares; Trionyx was reeds in gebruik voor een geslacht van schildpadden, benoemd door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire), Praon en Monoctonus.